Jak chyżo płynie po morzu mój jacht,
Jak cudnie w żaglach słońce l¶ni.
Któż my¶lałby w taki piękny czas,
Że tam w niedoli Polska tkwi.
Za ruf± sztormy, rafy, trud,
Przed dziobem czysta woda mi.
Któż my¶lałby w taki piękny czas,
Że tam w niedoli Polska tkwi.
To już ostatnie z tysięcy mil,
Do portu wszyscy będ± szli.
Któż my¶lałby w taki piękny czas,
Że tam w niedoli Polska tkwi.
W niepamięć pójdzie kiedy¶ wielki rejs,
Zapomn± ci, co poklask dawali mi.
Zapomnieć wszystko wolno nam,
Lecz nigdy, że tam w niedoli Polska tkwi.
|