Użytkownik:   
Hasło:
 
Pamiętaj mnie          
Zapomniałem hasła »
Nowy użytkownik » 

  CzarterMazury.pl » Majówka 2007

Ryn


Ryn jest to miasto w powiecie giżyckim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Ryn. Według danych z 31 grudnia 2004, miasto miało 3062 mieszkańców. Ryn jest miasteczkiem położonym na dwoma jeziorami: Ryńskim i Orło. W samym centrum znajduje się pokrzyżacki zamek, który został wzniesiony około 1337 r. Innym ciekawym zabytkiem Rynu jest wiatrak typu holenderskiego z II połowy XIX w.



Zamek Ryn

         wiecej »




W odremontowanym zamku obecnie mieści się hotel. Część zamku jest udostępniona zwiedzającym. Hotel **** Zamek Ryn to krzyżacki zamek zaadaptowany na centrum kongresowo-wypoczynkowe. Na dziedzińcu, gdzie niegdyś odbywały się turnieje rycerskie, dziś mają miejsce koncerty. W dawnych komnatach mieszkają goście hotelu. W lochach warowni działa nowoczesny basen. A restauracja - mimo iż hotel reprezentuje Mazury - serwuje potrawy kuchni europejskiej.

Keja Ryn (Stock)

         


Karczma u Wallenroda

         wiecej »

Port Mazuryn

         wiecej »


Tawerna Pod Byczkiem

         wiecej »

Jezioro Ryńskie w zasadzie stanowi jedną całość z Jeziorem Tałty, w wyniku umownego podziału wyodrębniono dwa jeziora. Jezioro Ryńskie ma powierzchnię 6,7 km2, długość 7 km, średnią głębokość ok. 13 m z maksymalną głębokością 20,2 m w pobliżu Rynu. Na jeziorze są trzy wyspy o łącznej powierzchni 4,5 ha. Największa o nazwie Duża Wyspa znajduje się w pobliżu wsi Wejdyki i prawie na osi Zatoki Rominek kształtem przypominającej fiord. Na północ od Wejdyk, też na zachodnim brzegu jeziora znajduje się wieś Notyst Wielki. Dalej do półwyspu Pazdur rozdzielającego jeziora nie ma już wsi. Na wschodnim brzegu Jeziora Ryńskiego na Półwyspie Mrówki znajduje się wieś Mrówki, a dalej w kierunku Rynu wieś Rybical. Do północnego krańca jeziora w Rynie dopływa woda z dalej na północ, położonego wyżej Jeziora Ołów. Woda płynie kanałem podziemnym wybudowanym przez Krzyżaków. Kanał zaopatrywał w wodę zamek w Rynie, a przy wylocie kanału do Jeziora Ryńskiego znajdował się młyn wodny.

Ośrodek wypoczynkowy GAT

         wiecej »




Wichrowe wzgórza

         wiecej »



Zofiówka

         wiecej »



Historia miasta Ryn


Najstarsze wzmianki dotyczące historii gminy Ryn sięgają epoki neolitu (4500-1700 lat p.n.e.) Podczas prac wykopaliskowych w miejscowości Jeziorko odkryto wyroby kamienne z tego okresu. Każda następna epoka pozostawiała coraz więcej śladów. Wyroby z epoki brązu (700-600 r. p.n.e.) i charakterystyczne dla tego okresu kurhany odkryto w Sterławkach Wielkich. Z końca ub. ery znane są pojedyncze kurhany i cmentarzyska kurhanów z Orła, Skorupek i Sterławek Wlk. W tym czasie datowane są również osady obronne budowane na wzniesieniach (Jeziorko, Orło) i osady nawodne (Knis).

Po raz pierwszy w źródłach pisanych wspomina mieszkańców tych ziem - Prusów, ok. I w. n.e. Tacyt. Klaudiusz Ptolemeusz zaś mówi już o plemionach pruskich, wymieniając m.in. Galindów, którzy zamieszkiwali teren dzisiejszej gminy Ryn. To mające swoje oryginalne obrzędy, tradycje i wierzenia pogańskie plemię zostało przetrzebione i unicestwione przez przybyłych tu na początku XIII w. Krzyżaków. W efekcie tych działań cała, porośnięta gęstą puszczą okolica została wyludniona. Akcję kolonizacyjną przeprowadzono dopiero w XV i XVI w., sprowadzając na te tereny głównie chłopów polskich z Mazowsza. W tym czasie powstały prawie wszystkie istniejące do dziś na terenie gminy wsie.

Najstarsze informacje o Rynie pochodzą z Kroniki Wiganda z Marburga z 1377 r., który to rok przyjmuje się za początek budowy ryńskiego zamku (niektóre źródła podają 1376 r., a prace archeologiczne sugerują, że nastąpiło to o całe 100 lat wcześniej).

Wraz z zamkiem rozwijała się osada (podzamcze), która dała początek przyszłemu miastu. W końcu XV w. podzamcze otrzymało prawo osiedla targowego, co w znacznym stopniu przyczyniło się do jego rozwoju. W XVI w. Ryn stal się centrum administracyjno-osiedleńczym. Po likwidacji zakonu i uznaniu tych ziem jako lenna Królestwa Polskiego, utworzono tu Starostwo Prus Książęcych. Niestety najazd Tatarów w poł. XVII w. rozwiał wszelkie marzenia o dalszym rozwoju. Najeźdźcy część mieszkańców wzięli w jasyr, resztę wycięli w pień, pustosząc i paląc osadę. Ocalał jedynie zamek. W pół wieku później epidemia dżumy dokonała tak wielkich spustoszeń, że niektóre wsie wyludniły się niemal całkowicie. Pozostali przy życiu mieszkańcy opuszczali swoje domostwa chroniąc się w pobliskich lasach.

Bodźcem do dalszego rozwoju Rynu stała się zmiana jego statusu. Król Prus Fryderyk Wilhelm I nadał 21 lipca 1723 roku prawa miejskie dla Rynu. Od tego roku Ryn posiadał Radę Miejską z burmistrzem na czele oraz ławę, czyli sąd miejski. Wybrukowano ulice, ustawiono urządzenia przeciwpożarowe i wagę publiczną. Przybywającym tu osadnikom oferowano wiele przywilejów. Przyznawano bezpłatnie plac pod budowę domu, pokrywając jedną trzecią kosztów. Zezwalano na bezpłatny wyrąb drzew itd.

Do końca XVIII w. Ryn był miastem czysto polskim. W XIX w. zaczęto prowadzić systematyczną i stanowczą akcję germanizacyjną. Sprowadzano nowych osadników z Niemiec, ograniczając lub nawet zakazując osiedlania Polakom. W połowie XIX w. stosunek ludności polskiej do niemieckiej wynosił 2:1. Podczas ogłoszonego w 1920 r. plebiscytu za Polską nie padł już ani jeden głos.

<< Powrót >>

O serwisie | Regulamin | Polityka prywatności | Dla firm czarterowych | Kontakt

Jesteśmy w wyszukiwarkach:

© 2006-2018 CzarterMazury.pl