Z siedmiu dziewcząt z "Albatrosa" Tyś jedyna,
Dziś pozostał mi po Tobie smutek, żal.
Miałaś wtedy siedemnaście lat dziewczyno,
W Augustowie pierwszy raz ujrzałem Cię.
A na imię miałaś właśnie Beata,
Piękne imię, musisz przyznać miła ma.
Zabierałem ją co dzień na fregatę,
By miłością swą upajała mnie.
Minął dzionek, słońce zaszło za jeziorem
I fregaty kontur ukrył się za mgłą.
Na fregacie byliśmy wciąż sami,
A na brzegu ktoś nucił piosnkę tą:
Już od dawna Ciebie nie widziałem,
Tak mi smutno jest bez Ciebie, tak mi źle,
Ale myślę, że kiedyś się spotkamy,
W Augustowie, nad Neckiem, w białe dnie.
Te wspomnienia w mej pamięci pozostaną
I na zawsze w swoim sercu schowam je,
Bo ja jestem Beatko zakochany,
Pragnę z Tobą jeszcze spotkać się.
Bo ja jestem Beatko zakochany
Pragnę z Tobą jeszcze spotkać się.
CzarterMazury.pl » Szanty » BEATA Z ALBATROSA
4.67
